piestrojanski
piestrojanski.blog.interia.pl
Notki
podział klimatyzatorów 2012-03-11

Klimatyzator typu „split” stanowi pojedyncza jednostka zewnętrzna, której jest przyporządkowana jedna jednostka wewnętrzna. Obydwie jednostki połączone są przewodami chłodniczymi (gazowym i cieczowym) w którym krąży czynnik chłodniczy. Klimatyzatory multi-split to urządzenia wykorzystujące jedną jednostkę zewnętrzną do której podłączonych jest do kilku (najczęściej do czterech) jednostek wewnętrznych. Obecnie najczęściej wykorzystywanym czynnikiem chłodniczym jest mieszanina niejednorodna – R410A, charakteryzująca się małym „poślizgiem temperaturowym” w stosunku do obecnie wypieranego – R407C. Jednostka wewnętrzna wyposażona jest w wentylator, element rozprężny i wymiennik bezpośredniego odparowania czynnika – parowacz. Jednostki wewnętrzne w zależności od przeznaczenia dostępne są jako:
● ścienne,
● przypodłogowe,
● podsufitowe,
● kasetonowe,
● kanałowe. 
    W zależności od wybranego typu urządzenia wewnętrznego, wykorzystywane są wentylatory promieniowe i poprzeczne. Jednostka zewnętrzna wyposażona jest w skraplacz oraz wentylator (najczęściej osiowy) umożliwiający wymuszone odprowadzenie ciepła kondensacji czynnika do atmosfery. Obecnie można spotkać również jednostki zewnętrzne chłodzone wodą, a dokładniej wodnym roztworem glikolu, w których ciepło skraplania odprowadzone zostaje przez medium pośredniczące (wodny roztwór glikolu) i z użyciem pompy cyrkulacyjnej oraz schładzacza cieczy (dry-cooler’a) przekazywane do powietrza zewnętrznego. Z uwagi na dość niskie temperatury odparowania czynnika chłodniczego oraz powierzchni ścianki chłodnicy podczas schładzania powietrza z pomieszczenia, dodatkowo nieodłącznym procesem jest kondensacja pary wodnej zawartej w powietrzu, która zbierana jest w tacce ociekowej. 
klimatyzacja Daikin 2012-01-10
 Europejskie początki działalności Daikin'a rozpoczęły się w roku 1973 od założenia w Ostendzie firmy kompletującej, montującej i dystrybuującej klimatyzatory. Od tej daty rozpoczęła się znacząca obecność Daikin'a w Europie, nie tyle ze względu na ilości produkowanych urządzeń klimatyzacyjnych lecz na najwyższy poziom technologiczny. 
   W 1992 roku został powołany afiliat firmy we Francji, a rok później zostało otworzone biuro w Wielkiej Brytanii. Za tą działalnością podążały europejskie certyfikaty jakości, w 1994 roku ISO 9001 i ISO 14001 w 1998 roku. 

   Rok 1999 był okresem, w którym już w Ostendzie powstało centrum logistyczno-dystrybucyjne klimatyzacji o powierzchni 15 000 m2. 
   W kolejnych latach, począwszy od roku 2000, powstawały firmy w Hiszpanii, Polsce i we Włoszech. 
   Następnie  o rozwoju technologii i osiągnięciach technicznych firmy. Można by o tym dużo pisać (na naszych łamach drukowaliśmy kilka artykułów), lecz obecnie reprezentowany przez Daikin'a poziom techniczny nie podlega dyskusji. 
  Realizowanej misji i filozofii funkcjonowania Daikin'a na świecie. Przedstawił kompleksową strategię działań w mających na celu ochronę środowiska naturalnego człowieka. Działania te realizowane są w trzech podstawowych kierunkach: 
- wycofywanie szkodliwych dla warstwy ozonowej czynników chłodniczych; 
- podwyższanie współczynnika wydajności energetycznej urządzeń klimatyzacyjnych, powodujące zmniejszenie efektu cieplarnianego; 
- stosowanie materiałów w produkowanych urządzeniach, pozwalających na recykling przyjazny środowisku, który obecnie osiąga 76% 

   Cena urządzenia jest pojęciem względnym, jeśli wkalkuluje się w nią koszty eksploatacji i ochrony środowiska.
system VRV 2011-10-23
 Urządzenia klimatyzacyjne  z serii VRV III  to zaawansowane technologicznie, energooszczędne systemy klimatyzacyjne zapewniające komfort w obiektach komercyjnych. Umożliwiają one zastosowanie instalacji chłodniczej przy całkowitej długości orurowania do 300 metrów. Możliwe jest podłączenie do 9 jednostek wewnętrznych o łącznej wydajności do 130% mocy jednostki zewnętrznej. Urządzenia klimatyzacyjne mini VRV mają zwartą budowę, co pozwala zmniejszyć przestrzeń montażową. W jednostkach zewnętrznych zastosowano najnowocześniejsze technologie w celu zredukowania hałasu i zapewnienia komfortu pracy.
    System klimatyzacji mini VRV można zamontować praktycznie w każdym miejscu. Dzięki zastosowaniu wysokociśnieniowej sprężarki praca urządzenia możliwa jest w zakresie temperatur zewnętrznych od -20oC w trybie grzania, aż do 46oC w trybie chłodzenia.
    Główną cechą systemu klimatyzacji  jest wyjątkowa wydajność energetyczna. Dzięki zastosowaniu ulepszonych komponentów i funkcji system osiąga wysokie wartości współczynnika wydajności zarówno w trybie chłodzenia EER = 3,03, jak i grzania COP = 3,62.
    Zastosowanie sprężarek sterowanych inverterowo umożliwia dostosowanie prędkości sprężarki do zapotrzebowania mocy chłodniczej lub grzewczej, dzięki czemu zużywana jest tylko energia niezbędna dla danego obciążenia, a wydajność energetyczna wzrasta przy niepełnym obciążeniu. 
    System klimatyzacji VRV III pracuje na czynniku chłodniczym R410A. Nowy system, nazwany VRVIIIS, produkowany jest w trzech wielkościach 4, 5, i 6 HP (11,2, 14,0 i 15,5 kW) i zasilany jest jednofazowo oraz trójfazowo.
    Przewidziany jako uzupełnienie systemu VRVII, VRVIIIS został zaprojektowany do zastosowania w instalacjach składających się z 4 do 9 jednostek wewnętrznych i jest idealny dla instalacji klimatyzacyjnych w budynkach mieszkalnych oraz niewielkich budynkach biurowych.

Opis instalacji klimatyzacji
    W skład poszczególnych systemów klimatyzacyjnych wchodzą jednostki wewnętrzne naścienne typu FXAQ oraz jednostki zewnętrzne typu RXYSQ6. Jednostki wewnętrzne naścienne zostały zamontowane na ścianach sąsiadujących z korytarzem, natomiast jednostki zewnętrzne na dachu nad piętrem 4. Montaż jednostek zewnętrznych klimatyzacji przewidziano na specjalnych stalowych podstawach wsporczych kotwionych do istniejących kominów instalacji grawitacyjnej oraz wspartych o płaszczyznę dachu. 
    Na potrzeby nowych systemów klimatyzacyjnych należało wykonać instalację freonową oraz skroplin. Zaprojektowano wyprowadzenie instalacji freonowej z każdego klimatyzatora zamontowanego w pomieszczeniu biurowym na strych (poddasze nieużytkowe) i tam prowadzenie rurociągu głównego, który następnie zostanie wyprowadzony przez dach do jednostki zewnętrznej. Przewidziano wyprowadzenie instalacji przez dach przez istniejące blaszane kominki instalacji przewietrzania poddasza, wykonanie nowego pionu instalacyjnego na potrzeby instalacji freonowej w rogu klatki schodowej wysokiej (pion biegnący od poziomu 3 na dach). 
    Wszystkie przewody freonowe wykonano z rur miedzianych chłodniczych, które na poddaszu zaizolowano izolacją Armaflex o grubości 9 mm. Przewody freonowe w części poddasza nieużytkowego zamocowane zostały do drewnianej konstrukcji dachu. Instalację freonową prowadzoną na zewnątrz budynku (po dachu) poprowadzono w korytach z blachy stalowej ocynkowanej z pokrywą oraz okrągłych peszlach z tworzywa sztucznego.
    Na potrzeby użytkowników  klimatyzacji do regulacji temperatury w każdym pomieszczeniu zamontowano naścienne sterowniki przewodowe, które obsługuje dany klimatyzator. Przewody elektryczne i sterownicze poprowadzone po poddaszu zostały ułożone w rurkach osłonowych z tworzywa nie rozprzestrzeniającego ognia.

    Z pomieszczeń biurowych znajdujących się obok toalet przewidziano poprowadzenie skroplin z klimatyzacji po ścianie do toalety i sprowadzenie oraz podłączenie do istniejących odpływów kanalizacyjnych pod umywalkami. W pozostałych pomieszczeniach biurowych zastosowano na potrzeby odprowadzania skroplin – pompki skroplin, które mają za zadanie przepompowywać skropliny na poddasze do głównego rurociągu. Główny rurociąg został wprowadzony z poddasza do toalet i podłączony do istniejącej instalacji kanalizacyjnej. W celu ograniczenia ilości pompek skroplin założono w niektórych przypadkach zainstalowanie jednej pompki obsługującej dwa klimatyzatory. 
    Przewody skroplinowe zostały wykonane z rur z PVC do wody zimnej, klejonych. Rury poprowadzono z odpowiednim spadkiem. Podłączenie instalacji skroplin do pionów kanalizacji wykonane zostało poprzez syfony z przerwą powietrzną. 
klimatyzacja w górnictwie 2011-08-08
   Uzyskanie w urządzeniu chłodniczym określonej wydajności zdeterminowane jest charakterystyką przepływową sprężarki. Na ustalenie się parametrów obiegu ziębienia na określonym poziomie ciśnień, a przez to na wydajność chłodniczą oraz efektywność obiegu, istotnie wpływają warunki odbioru ciepła od ochładzanego powietrza i możliwość odprowadzenia ciepła skraplania od urządzenia chłodniczego. 
   Jak pokazuje praktyka, w przypadku urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych stosowanych w warunkach kopalń, podczas ich projektowania i budowy należy dodatkowo zwiększyć powierzchnię wymiany ciepła w parowaczu oraz szczególnie w skraplaczu chłodzonym powietrzem, nawet o około 25-35% w stosunku do teoretycznych wartości obliczeniowych. Powyższe wymaganie wynika z następujących czynników: 
• wysoka wilgotność powietrza - dochodząca do 95% - oraz woda i błoto występujące w wyrobiskach, 
• zapylenie w wyrobiskach kopalnianych - zanieczyszczenie powietrza pyłem całkowitym w kopalniach może osiągnąć poziom do kilkunastu mg/m3, 
• obecność w powietrzu kopalnianym stałych i gazowych składników pochodzących ze spalania paliwa w silnikach wysokoprężnych - w spalinach emitowanych przez silniki maszyn samojezdnych występują azot, tlen, para wodna, tlenek i dwutlenek węgla, tlenki azotu, dwutlenek siarki, węglowodory oraz części stałe - sadza. 

   W kopalniach rud miedzi urządzania chłodnicze i klimatyzacyjne instalowane są często w znacznych odległościach od komory remontowo-magazynowej (miejsca składowania i magazynowania urządzeń). Transport do miejsca zabudowy odbywa się z wykorzystaniem pojazdów górniczych, tak więc gabaryty urządzeń, wzmocnienia konstrukcyjne i punkty zaczepowe powinny umożliwić załadunek urządzeń i bezpieczny przewóz. 
   Prace montażowo-instalacyjne przy urządzeniach chłodniczych w trudnych warunkach klimatycznych, gdzie praca może być wykonywana przy ograniczeniach czasowych lub jest w ogóle zabroniona, narzuca wymaganie, aby czynności te zostały uproszczone oraz ograniczone do ustawienia urządzenia, połączenia podzespołów urządzenia poprzez odpowiednie szybkozłącza, podłączenia zasilania energetycznego oraz połączenie wentylacyjne urządzenia z klimatyzowanym obiektem. Ograniczony powinien zostać zakres tych czynności montażowych, które wymagają precyzji i czystości. 
   Istotnym czynnikiem związanym z instalowaniem urządzeń chłodniczych i klimatyzacja  w kopalniach jest możliwość ich zabudowy w ten sposób, by nie ograniczać funkcji transportowej wyrobisk i zapewnić możliwość przejazdu maszyn obok urządzeń. W przypadku małych urządzeń do klimatyzacji stanowiskowej istotne są uniwersalne możliwości zabudowy. Przy okresowych zmianach lokalizacji istotne jest, aby urządzenie można ustawiać w różnych położeniach w stosunku do klimatyzowanej kabiny operatorskiej, a także w stosunku do innych urządzeń i instalacji znajdujących się w pobliżu. Szczególnie sposób przewietrzania i chłodzenia komory sprężarkowo-skraplającej powinien umożliwiać działanie urządzenia przy różnych ustawieniach w stosunku do sąsiadujących urządzeń. 
wentylacja miejscowa 2011-07-02
 Wspomaganie wentylacji odciągu miejscowego za pomocą strugi nawiewanej ma na celu poprawę jego skuteczności działania przy zastosowaniu środków aerodynamicznych. Stosowane rozwiązania w tym zakresie przedstawiono na przykładach w poprzednim artykule (cz. 3. w CH&K Nr 6/2007). 
     Z uwagi na sposób współdziałania wspomagającej strugi nawiewanej ze spływem powietrza odciąganym do ssącego otworu odciągu, można rozróżnić nawiew kołnierzowy i nawiew osłaniający. 
     Nawiew kołnierzowy ma formować kształt i poprawiać zasięg efektywnego obszaru spływu odciąganego przez ssawki. 
     Nawiew osłaniający ma za zadanie osłanianie słabego spływu odciąganego i rejonu emisji zanieczyszczeń w źródle przed zakłócającym lub rozpraszającym oddziaływaniem ruchu powietrza otaczającego.
     Podczas prognozowania odciągu z nawiewem wspomagającym mamy do czynienia z nakładaniem się działań strugi nawiewanej i spływu odciąganego, a często także osłanianej strugi konwekcyjnej. Przepływy te wpływają wzajemnie na siebie, co skutkuje zmianami ich pól prędkości. Nakładające się w tym procesie zjawiska przepływowe są trudne do prognozowania, zarówno drogą obliczań analitycznych jak i symulacji numerycznych. Są to bowiem z reguły przepływy stymulowane różnorodnymi, przypadkowymi wpływami i w różnym stopniu burzliwe. Praktycznym wyjściem jest tworzenie obliczeniowych modeli inżynierskich oraz takich wytycznych projektowania, które dają projektantowi możliwość tworzenia realnych koncepcji wentylacji. 
     Modele inżynierskie w wentylacji mają wspomagać projektowanie złożonych procesów przepływowych, m.in. takich jak przypadki odciągów z nawiewem wspomagającym [5; 9] albo aeracja gorących hal. 
     Modele takie opierają się przede wszystkim na badaniach eksperymentalnych, głównie drogą fizykalnego modelowania. Do opisu ich rezultatów korzysta się zwykle z rozwiązań analitycznych, aproksymujących wyniki eksperymentu. Rozwiązania takie, w postaci eksperymentalnych charakterystyk, są zwykle odnoszone do makroskopowych modeli elementów przepływowych. Dla uszczegółowiania i uogólniania wyników korzystne są symulacje numeryczne.
     Brane pod uwagę elementy przepływowe to zazwyczaj:
● Burzliwa struga nawiewana, której pęd jest wymuszany mechanicznie. Obliczenia opierają się na modelach swobodnej burzliwej (izotermicznej lub nieizotermicznej) strugi; modele takie opisują rozkład prędkości osiowej i gaussowski profil prędkości w przekrojach poprzecznych strugi [3];
● Struga konwekcyjna, formująca się nad źródłem ciepła dzięki siłom termicznego wyporu. Opisuje się ją modelem burzliwej strugi konwekcyjnej nad punktowym źródłem ciepła, uzupełnionym danymi eksperymentalnymi ;
● Spływ odciągany w otoczeniu otworu wywiewnego, charakteryzujący się słabą quasi-izotropową burzliwością.
Obliczenia spływu opierają się na eksperymentalnych równaniach widma zasysania według Dalla Valle i późniejszych autorów; widmo to określane jest za pomocą izotach i linii prądu;
● Przepływy zakłócające i przeciągi jako niekontrolowane przepływy powietrza w pomieszczeniu, generowane przez ruchy urządzeń, oddziaływanie wiatru na budynek, lokalne różnice temperatury powietrza itp. W obliczeniach odciągów są zwykle reprezentowane umownie jako płasko-równolegle przepływy boczne.

     Wytyczne projektowania w zakresie projektów wentylacji - mają przede wszystkim umożliwić projektantowi realne sformułowanie kinetycznych warunków brzegowych dla prognozowanych przepływów powietrza wentylacyjnego, jako warunek początkowy i gwarancja zaprojektowania układu wentylacji, który będzie skutecznie realizował wymagane efekty wentylacji.
klimatyzacja rodzaje 2011-05-27
 Dzięki klimatyzatorom mamy możliwość nie tylko obniżenia temperatury w pomieszczeniu. Dostępne są już bowiem klimatyzatory, które ogrzewają, a nawet oczyszczają i nawilżają powietrze. Na klimatyzator składa się: parownik, wentylator powietrza nawiewnego, skraplacz, sprężarka oraz wentylator powietrza usuwanego.

Wyróżniamy dwa rodzaje tych urządzeń: klimatyzatory wieloczęściowe typu split oraz jednoczęściowe typu kompakt.

Dziś zajmę się przede wszystkim tymi pierwszymi. Splity są to przeważnie klimatyzatory stacjonarne i to właśnie one są uznawane za najbardziej skuteczne. Stąd też cieszą się one dużą popularnością wśród osób, które zdecydowały się na zakup klimatyzatora.

Klimatyzatory typu split złożone są z jednej albo kilku jednostek wewnętrznych. Są one połączone, a instaluje się je w pomieszczeniach oraz na zewnątrz budynku. W przewodach, które je łączą znajduje się czynniki chłodniczy (najczęściej jest nim freon).

Na jednostkę wewnętrzną składa się parownik oraz wentylator, zaś na jednostkę zewnętrzną – wentylator, skraplacz oraz sprężarka. Obecnie produkowane są klimatyzatory kanałowe, kasetonowe, konsolowe, ścienne, sufitowe oraz podłogowe. Jak łatwo zauważyć podział ten wynika z tego, w jakim miejscu klimatyzator typu split zostanie zamontowany.

Jeśli chodzi o klimatyzatory podłogowe jednostkę wewnętrzną ustawia się na podłodze w pobliżu ściany zewnętrznej. W sufitowych jednostkę wewnętrzną umieszcza się mocując ją do sufitu. Najczęściej jednak produkowane obecnie urządzenia są tak zbudowane, że mogą być montowane zarówno do sufitu, jak i do podłogi.

Klimatyzatory ścienne mają zaś jednostkę wewnętrzną umieszczoną na ścianie, tuż pod sufitem. Są one najbardziej popularne pośród wszystkich urządzeń tego typu. Zwykle przeznaczone są do niewielkich pomieszczeń, bo dysponują niedużą mocą. Dziś klimatyzatory ścienne traktowane są przez producentów również jako elementy dekoracji wnętrza. Spotkać można np. klimatyzatory, które mają zamontowane lustro albo mają postać obrazu.

Jednostka wewnętrzna klimatyzatorów kasetonowych zwykle zamontowana jest w suficie podwieszanym, dzięki czemu jest ona całkowicie niewidoczna. Widoczna jest jedynie kratka wentylacyjna. Klimatyzatory kasetonowe przeznaczone są jednak do pomieszczeń wyższych niż standardowe. Klimatyzatory kanałowe montuje się w stropie.

W klimatyzatorach typu split, w którym pracuje kilka jednostek wewnętrznych (tzw. multisplit) powietrze jest rozprowadzane do pomieszczeń kanałami. W tym wypadku jednostka zewnętrzna koniecznie musi zostać zamontowana na dachu albo po zewnętrznej stronie ściany.
Użytkownicy tych urządzeń podkreślają, że istotną ich zaletą jest to, że naprawdę cicho pracują. Dzieje się tak ponieważ sprężarka zamontowana jest na zewnątrz. Ponadto klimatyzatory typu split nadają się do montażu niemalże wszędzie.

Te dowolność ogranicza jedynie określona przez producenta maksymalna długość przewodów, które łączą parownik ze skraplaczem. Tych zaleceń trzeba koniecznie przestrzegać, gdyż warunkują one skuteczne działanie klimatyzatora. Jednak splity mają małą wadę, jest nią mianowicie brak dopływu powietrza z zewnątrz. Powietrze jest tu przecież pobierane z pomieszczenia i zwracane do niego po ochłodzeniu.
transport żywności 2011-04-18
 Jak wiemy, wzrastać będzie nadal globalne zapotrzebowanie na żywność, ze względu na przewidywany wzrost ludności świata (z ok. 6 mld do ok. 8 mld w najbliższym dwudziestoleciu) oraz wydłużający się przeciętny wiek życia . 
   Problemy żywieniowe państw rozwijających się i rozwiniętych są zupełnie różne. Pierwsze borykają się z problemami niedożywienia ludności, w drugich oferta żywieniowa (modele konsumpcji) jest bardzo rozbudowana - w ostatnich latach obok doskonalenia technologii produkcji, tzw. żywności wygodnej rozwinął się przemysł żywności, tzw. funkcjonalnej (prozdrowotnej) oraz coraz większym zainteresowaniem cieszy się żywność mało przetworzona (surówki, sałatki), zachowująca najwięcej wartości odżywczej surowca (witaminy) . 

   Pewną szansą dla redukcji niedożywienia w krajach rozwijających się może być zmiana światowego modelu spożycia i produkcji żywności. Chodzi o to, aby ograniczyć produkcję i spożycie mięsa na rzecz zwiększenia spożycia białka roślinnego. Zwolennicy takiego poglądu przytaczają następujące argumenty: 
- zwierzęta hodowane na mięso zużywają tyle pasz zbożowych, że wystarczyłoby to na wyżywienie ok. 2 mld ludzi (jedna trzecia obecnej populacji światowej), 
- zużywane na pasze zboża niektóre kraje rozwinięte importują z krajów rozwijających się, zwiększając ich deficyt żywnościowy, 
- produkcja 1 kg wołowiny wymaga w USA zużycia ok. 7 kg zbóż i ok. 7000 dm3 wody, 
- produkcja zwierzęca na skalę przemysłową obciąża znacznie środowisko naturalne (w USA dział hodowlany generuje 130 razy więcej zanieczyszczeń niż cała ludność tego kraju - chodzi głównie o metan, zaliczany do gazów cieplarnianych). 

   Inny pomysł na poprawę sytuacji żywieniowej świata wiąże się z koniecznością ograniczenia strat żywności w wyniku niewłaściwego jej przechowywania. Ocenia się, że z tego powodu traci się ok. 30% pierwotnej produkcji roślinnej oraz do 40% owoców i warzyw . Straty te, bardzo znacząco może zmniejszyć rozwój przechowalnictwa chłodniczego. 

   Bardzo długo można przechowywać produkty spożywcze w stanie zamrożonym. Zamrożenie jest typową metodą, w której przedłużenie trwałości pod względem mikrobiologicznym następuje dzięki zahamowaniu wzrostu drobnoustrojów (chłodzenie jedynie spowalnia ich wzrost). Przykładowe temperatury graniczne dla różnych drobnoustrojów to w przypadku: 
- bakterii -8oC, 
- drożdży -12oC, 
- pleśni -18oC [4]. 
   Istotną rolę w bezpieczeństwie mikrobiologicznym żywności odgrywa tzw. "łańcuch chłodniczy" od produkcji, poprzez procesy magazynowania i transportu, do lodówki w domu konsumenta. W dalszej części scharakteryzowano środki transportu chłodniczego i podstawowe zagadnienia związane z ich jakością. 

   Temperatura produktów załadowywanych do nadwozia nie może w sposób istotny różnić się od temperatury w której produkt winien być przemieszczany. Do załadunku musi być przygotowana nie tylko żywność, ale również pojazd. Procedurę przygotowania pojazdu do transportu żywności zamrożonej przedstawiono poniżej. Zalecenia przy przewozie żywności zamrożonej (podawane wartości temperatur odnoszą się do przypadku, gdy żywność transportowana jest w temperaturze -18oC), wg: 
- schładzać przestrzeń ładunkową przed załadunkiem do temperatury nie wyższej niż -12oC, 
- przemieszczać mrożoną żywność w momencie, gdy środek transportu jest przygotowany do załadunku, 
- ładować produkty bezpośrednio do pojazdu, 
- sprawdzić temperaturę produktów bezpośrednio przed załadunkiem, 
- nie ustawiać mrożonych produktów bezpośrednio na podłodze lub przy ścianach pojazdu, ponieważ uniemożliwia to cyrkulację powietrza, 
- prowadzić rejestrację temperatury w przestrzeni ładunkowej podczas transportu; w przypadku niedopuszczalnego jej wzrostu winny zadziałać sygnały alarmowe, 
- dokonać pomiaru temperatury dostarczonych produktów po ich rozładunku, 
- przestrzeń ładunkowa przy przewozie produktów na krótkie odległości może być schładzana do temperatury -18oC przy użyciu suchego lodu, 
- przeznaczoną do transportu żywność przechowywać w temperaturach od -18oC do -12oC (w nie schłodzonych pomieszczeniach żywność winna być nie dłużej, niż jest to niezbędne), 
- przewiezioną partię produktów należy jak najszybciej umieścić w temperaturze -18oC, 
- przewozy dystrybucyjne tak organizować, aby wyroby mrożone znajdowały się w sieci dystrybucji najkrócej jak to tylko jest możliwe. 

Nadwozie izotermiczne 
   Nadwozia izotermiczne przeznaczone do transportu żywności muszą charakteryzować się, zgodnie z Umową ATP, określoną izolacyjnością cieplną, wyrażoną wartością globalnego współczynnika przenikania ciepła (jest to uśredniona po powierzchni wartość lokalnych współczynników przenikania ciepła). Na wartość tegoż współczynnika ma wpływ przewodność cieplna i grubość rdzenia termoizolacyjnego płyt warstwowych jak i mostki cieplne. 
   Materiał termoizolacyjny w trakcie eksploatacji pojazdu ulega degradacji, dlatego też zachodzi konieczność kontroli wartości współczynnika przenikania ciepła. Zgodnie z Umową ATP kontrolę winno przeprowadzać się co 6 lat. Wartość współczynnika przenikania ciepła dla nadwozi z izolacją normalną winna być nie większa niż 0,7 W/(m2K), a dla nadwozi z izolacją wzmocnioną nie może przekroczyć 0,4 W/(m2K). 
   Układy odpowiedzialne za realizację funkcji magazynowania muszą być wykonane z materiałów dopuszczonych do kontaktu z żywnością. Rozwiązanie projektowe tychże układów musi umożliwiać łatwe utrzymanie czystości w przestrzeni ładunkowej. 
dobór klimatyzacji 2011-03-27
 Firma Carrier Polska Sp. z o.o. jest jednym z głównych dostawców nowoczesnych systemów klimatyzacyjnych i chłodniczych na rynek polski. Zrozumiałym jest zatem, że pod jej adres napływa większość dokumentacji związanej z klimatyzacją w nowoprojektowanymi obiektami w Polsce wyposażonymi w instalacje chłodnicze. Z przykrością musimy jednak stwierdzić, że jakość tych dokumentów często jest bardzo uboga i trudno znaleźć na to logiczne wytłumaczenie. Dobór urządzeń klimatyzacyjnych na podstawie tylko parametrów wody i temperatury zewnętrznej jest prosty, lecz uzyskany efekt jest na pewno daleki od oczekiwań inwestora lub późniejszego użytkownika. Oferowanie urządzeń chłodniczych i klimatyzacji  na etapie przetargów często staje się tylko pogonią za dobrą ceną pozostawiając w tyle jakość, obsługę techniczną oraz i serwis i koszt eksploatacji maszyn. 
2011-03-13
kamera do badania klimatyzacji 2011-02-20
 Kamera wziernikowa Ref-Scope służy do zdalnej inspekcji trudno dostępnych miejsc np. instalacji klimatyzacji i wentylacji . Składa się z głowicy kamery zamontowanej na końcu wodoszczelnego przewodu. Kamerą można badać wnętrza silników, maszyn, systemy klimatyzacyjne, wentylacyjne wewnętrzne struktury ścian oraz inne obiekty przemysłowe.
Obraz zostaje przekazany i wyświetlony na ekranie przy pomocy czujnika obrazu oraz sześciu lamp LED sterowanych potencjometrem obrotowym.

Obserwacja obiektów na  żywo odbywa się za pomocą 3,5 calowego kolorowego monitora. Urządzenie zasilane jest przez 4 baterie AA.

Na wyposażeniu kamery Ref-Scope jest poręczna torba, w której znajdują się: materiały serwisowe do czyszczenia, baterie, przewód AV, lusterko, haczyk oraz silny magnes.
 

W skład zestawu wchodzą następujące elementy:
  • Ekran LCD monitora
  • Przewód z kamerą
  • Magnes
  • Lusterko
  • Haczyk
  • Baterie
  • Pojemnik na baterie
  • Materiały do czyszczenia
  • Przewód AV-OUT

Urządzenia Ref-Scope nie wolno zanurzać w substancjach żrących oraz narażać na podwyższoną temperaturę otoczenia. Urządzenia nie należy zanurzać w wodzie gdyż tylko głowica oraz przewód są wodoszczelne. Podczas pracy urządzenie generuje prąd, dlatego nie należy go używać w otoczeniu materiałów łatwopalnych
 
Specyfikacja techniczna

Monitor LCD 3.5'' (8,9cm) panel cyfrowy TFT
Rozdzielczość 320x240 pikseli
Konfiguracja kolorów RGB strips
Jasność 430 (nit, Cd/m3)
Kontrast 300:1
Podświetlenie wyświetlacza LED
Sygnał wejściowy z kamery composite video (CVBS, NTSC)
Port wyjściowy wideo gniazdo RCA phono
Wyłącznik/regulator jasności obrazu potencjometr obrotowy
Parametry obrazu kontrast/jasność/nasycenie/ostrość
Format obrazu rzeczywisty/odwrócony
   
Średnica głowicy kamery 10mm
Długość przewodu 107cm
Średnica przewodu 10mm
Minimalna odległość obserwacji 2cm
Typ baterii 4 baterie alkaliczne AA
Czas pracy 3 godziny ( przy pełnej pracy kamery)
Zapotrzebowanie na energię  2W przy maks. jasności
Zakres temperatury pracy 0oC-45oC
Temp. przechowywania -20oC - 60oC
Masa   250g
Wymiary  225mm x 110mm x 43mm

<< Maj 2012
PonWtŚrCzwPiąSobNie
123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031
Księga gości
 
O mnie
piestrojanski
Słówko o mnie
Zobacz mój profil
Zobacz serwisy INTERIA.PL